Strony Narodowego Muzeum Morskiego wykorzystują pliki cookie, aby aby zapewnić użytkownikom maksymalny komfort przeglądania oraz do celów statystycznych. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Jeśli chcesz ograniczyć lub zablokować pliki cookie, możesz to zrobić za pomocą ustawień przeglądarki internetowej.

X

Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku

Biuletyn Informacji Publicznej

Aktualny język:

Polski
Kompleks muzealny nad Motławą

Falburt

Fotografia Falburt
Nr EPSA F53.22
Szerokość geograficzna 54º 24’ 21’’ N
Długość geograficzna 18º 41’ 18’’ E
Wiek budowy XVI
Materiał drewno
Status prawny chroniony
Władze www.umgdy.gov.pl

Kadłub holka z pierwszej połowy XV wieku, będącego północnoeuropejskim statkiem towarowym. W momencie przystąpienia do prac inwentaryzacyjnych z piaszczystego dna, na głębokości 4,9 m wystawała górna krawędź burty o długości 11,2 m i szerokości 2,3 m, której pozostała część były zagrzebana w piasku.

Obiekt zalegał na osi północy-wschód (dziób) – południowy-zachód (rufa). Burtę tworzyły klepki poszycia mocowane na zakładkę lub nitami co 21-23 cm. Dodatkowo - od strony zewnętrznej burty - konstrukcje wzmacniały dwie długie mocnice burtowe o grubości 7-8 cm i szerokości 30 cm, z których jedna stanowi belkę relingową. Pomiędzy mocnicami wmontowano pięć poprzecznych wzmocnień. W części dziobowej widoczne były wręgi o szerokości 13-19 cm i grubości 11 cm. Wewnętrzny skraj burty wzmacniała belka o grubości 9 cm i szerokości 25 cm. Łącznie grubość krawędzi burty wynosiła 25 cm, na co składała się belka relingu wewnętrznego - 9 cm, wręgi - 9 cm i belka relingowa zewnętrza - 7 cm.

W efekcie prac przeprowadzonych w 2011 roku (polegających na oczyszczeniu konstrukcji w celu określenia jej długości) udało się odsłonić fragment burty na długości 20,4 m. Okazało się, że kraniec rufowy jest zagrzebany w piasku na głębokość 60 cm. Od strony dziobowej mocnice burtowe były wsparte 5 belkami odbojowymi, długości 1,2 m umiejscowionymi nieregularnie w odległość 1,2-1,7 m. Ich wymiary poprzeczne wynosiły 21-23 x 13-15 cm. Za czwartą, zachowaną licząc od dziobu, belką nadburcia konstrukcja burty zmieniała się. W tym miejscu do górnej mocnicy przymocowano kolejny element wzdłużny o długości 11 metrów i przekroju poprzecznym o wymiarach 12 x 23 cm, który określimy jako belka wantowa. W omawianym miejscu krawędź burty została podwyższona dodatkową klepką relingową o szerokości 30 cm. Ponadto od tego miejsca co 1,2-1,7 m mocowano do burty kolejne belki nadburcia, ale o większej długości wynoszącej 2,5 metra, wystające ponad 1 m od krawędzi burty. Elementy te stanowiły zapewne wsparcie kasztelu rufowego. Dodatkowo w części rufowej belkę wantową z dolną mocnicą łączyło siedem żelaznych trzpieni o długości 60 cm i średnicy 3 cm. Poniżej mocnic burtowych zachowało się do 6 pasów poszycia o szerokości 30 cm układanych na zakładkę, mocowanych żelaznymi nitami, które zagłębiały się do 1 metra w dno.

Krótki czas przeznaczony na wykonanie prac inwentaryzacyjnych nie pozwolił na odsłonięcie tej partii wraka. Poniżej konstrukcja urywa się.

Znajdź wrak

Wyszukiwanie zaawansowane
Głębokość [m]

Wiek budowy








Materiał


Status prawny

Partnerzy

Dofinansowano ze środków
Programu Wieloletniego Kultura+