Strony Narodowego Muzeum Morskiego wykorzystują pliki cookie, aby aby zapewnić użytkownikom maksymalny komfort przeglądania oraz do celów statystycznych. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Jeśli chcesz ograniczyć lub zablokować pliki cookie, możesz to zrobić za pomocą ustawień przeglądarki internetowej.

X

Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku

Biuletyn Informacji Publicznej

Aktualny język:

Polski
Kompleks muzealny nad Motławą

Irena

Fotografia Irena
Rodzaj i typ statku barka towarowa
Rok budowy 1936
Miejsce budowy stocznia i warsztat mechaniczny Lloyda Bydgoskiego S.A., Bydgoszcz
Miejsce postoju górny awanport śluzy Szczytniki, Wybrzeże Wyspiańskiego 27, Wrocław
Poprzednie nazwy Ż – 2107
Koniec służby 1989
Typ silnika / ożaglowania brak napędu własnego
Wymiary dług.: 43 m, szer.: 4,83 m, zanurzenie: 1,74 m, wys przelotowa: 3,90 m, nośność: 254 t

Powstała w 1936 r. w stoczni bydgoskiej. Do 1989 r. eksploatowana była na Kanale Bydgoskim i na Odrzańskiej Drodze Wodnej, Wartą docierała do Poznania, Wisłą do Gdańska. W 1990 r. przeprowadzono ją do Szczecina i wykorzystywano w roli magazynu – depozytu sprzętu pochodzącego z innych barek. W ładowni rufowej urządzono koszarkę, z miejscami noclegowymi dla 8 pracowników Żeglugi Bydgoskiej, zaś w rufowej kajucie socjalnej stację dyspozytorską i dozoru jednostek Żeglugi Bydgoskiej. W tych rolach barkę (na postoju) eksploatowano do 1998 r., kiedy to w trakcie manewru przy nabrzeżu przebito dno w kilku punktach. Dziury prowizorycznie zabezpieczono, wyprowadzono barkę z Parnicy i oparto ją na skarpie nabrzeża Regalicy, gdzie znajdowała się kolejne 5 lat czekając na zezłomowanie. W 2003 dzięki życzliwośći dr Edwarda Ossowskiego, Prezesa Zarządu Żeglugi Bydgoskiej przeszła w ręce Fundacji Otwartego Muzeum Techniki.

W 2004 w szczecińskiej stoczni Porta Odra wymieniono część zniszczonego poszycia dna i sprowadzono barkę do Wrocławia. Tutaj siłami wolontariatu prowadzono roboty porządkowe i antykorozyjnie, prace przygotowujące barkę do remontu (dokumentacja techniczna i żeglugowa), stworzono również strukturę kierującą realizacją programu odbudowy barki, ustalono specyfikację robót, w styczniu 2014 złożono wniosek na wsparcie projektu rewaloryzacji barki, uwieńczony powodzeniem – dotacją Gminy Wrocław. Barka powstała w konstrukcji stalowej, płaskodennej, lukowej, nitowanej.

Obecnie składa się z dwóch dużych ładowni oraz pomieszczeń socjalnych na rufie i w magazynku dziobowym. Na rufie znajduje się też sterówka, własnego napędu barka nigdy nie posiadała. Ferdeki stalowe, pierwotnie drewniane kryte smołą, oryginalne wręgi dna barki i jak można podejrzewać również wręgi ścian bocznych – wykonano w Hucie Królewskiej (obecnie Chorzów). W latach 2014 – 2016 prowadzone są na barce szeroko zakrojone prace remontowa i adaptacyjne: wymieniono poszycie dna, przywrócono pierwotny kształt okien (bulaje), wprowadzono instalację elektryczną, grzewczą i sanitarną, odeskowano wnętrza dostosowując je do roli Centrum Interpretacji Dziedzictwa Odrzańskiego, którym się staje.


Kwestionariusz danych zabytkowego statku do pobrania

Kwestionariusz z opisem zabytkowego statku do wypełnienia przez właściciela (opiekuna, administratora) jednostki do pobrania. Wypełniony kwestionariusz prosimy o przesłanie na adres r.domzal@nmm.pl.

{>Partnerzy

Dofinansowano ze środków
Programu Wieloletniego Kultura+