Strony Narodowego Muzeum Morskiego wykorzystują pliki cookie, aby aby zapewnić użytkownikom maksymalny komfort przeglądania oraz do celów statystycznych. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Jeśli chcesz ograniczyć lub zablokować pliki cookie, możesz to zrobić za pomocą ustawień przeglądarki internetowej.

X

Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku

Biuletyn Informacji Publicznej

Aktualny język:

Polski

Dunajec

Fotografia Dunajec
Rodzaj i typ statku Holownik parowy bocznokołowy
Rok budowy 1904
Miejsce budowy Linz (Austria)
Miejsce postoju Zegrze
Poprzednie nazwy "Krystyna", "Wyspiański"
Koniec służby 1960
Typ silnika / ożaglowania 1 maszyna parowa stojąca dwucylindrowa podwójnego rozprężania
Wymiary długość: 36,4 m, szerokość: 10,50 m, zanurzenie: 0,65 m

Zbudowany w 1903 r. w stoczni Schiffswerft w austriackim Linzu (nr budowy 460) na zamówienie KuK Galizische Satthalterai Krakau (Cesarsko-Królewskiej Galicyjskiej Administracji Wodnej w Krakowie). W 1904 r. został przewieziony w częściach koleją i zmontowany w Krakowie w Stoczni Zieleniewskiego.

Nazwany „Krystyna”, pływał jako holownik na górnej Wiśle. W tym okresie był bocznokołowcem.

W lipcu 1914 r., wobec napiętej sytuacji politycznej w Europie, został wcielony do KuK Weichselflotille Krakau, czyli Austro-Węgierskiej Wojennej Flotylli Wiślanej. Częściowo opancerzony i uzbrojony w dwa działka 37 mm i dwa karabiny maszynowe patrolował rejon Wisły w okolicach Krakowa, a także holował galary z zaopatrzeniem i rannymi. Po wyparciu Rosjan z Polski przebazowano go do Puław. Tam został przejęty w listopadzie 1918 r. przez polskie Ministerstwo Komunikacji, a następnie Ministerstwo Robót Publicznych i otrzymał nazwę „Wyspiański”.

Po wojnie, w latach 1945–1950, pływał w Państwowym Zarządzie Wodnym w Płocku, a od 1951 r. w PZW w Warszawie. W 1952 r. trafił do Rejonu Dróg Wodnych w Warszawie, ale już jako statek rezerwowy. W 1954 r., w nieistniejącej już Stoczni Czerniakowskiej na Solcu w Warszawie, przebudowano go na statek pasażersko-towarowy. Po remoncie został przekazany Warszawskiej Żegludze na Wiśle i zmienił nazwę na „Dunajec”. W latach 1954-1959 pływał w służbie holowniczej i niekiedy pasażerskiej, głównie na trasie Warszawa-Płock. Najczęściej holował do Warszawy zestawy barek.

W 1960 r. statek ostatecznie wycofano z ruchu. W 1965 r. został przeholowany Kanałem Żerańskim na świeżo powstały Zalew Zegrzyński. Na początku stał w Zegrzu Południowym, po czym przez niemal 40 lat w zatoce w Nieporęcie. Obecnie w Zegrzu służy jako zaplecze szkoleniowe i baza Mazowieckiego Klubu Żeglarskiego.

Kwestionariusz danych zabytkowego statku do pobrania

Kwestionariusz z opisem zabytkowego statku do wypełnienia przez właściciela (opiekuna, administratora) jednostki do pobrania. Wypełniony kwestionariusz prosimy o przesłanie na adres r.domzal@nmm.pl.

{>Partnerzy

Dofinansowano ze środków
Programu Wieloletniego Kultura+